Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home

 

2005 - TransAm Trail: Van oost naar west in de VS

 

Hoe en Waarom

 

Voorbereiding

 

Uitrusting

 

Het Goede Doel

 

Sponsornieuws

 

Vertrek Schiphol

                      foto's

 

Washington DC

tekst             foto's

Virginia

tekst             foto's

Kentucky

tekst             foto's

Illinois

tekst             foto's

Missouri

tekst             foto's

Kansas

tekst             foto's

Colorado

tekst             foto's

Wyoming

tekst             foto's

Montana

tekst             foto's

Idaho

tekst             foto's

Oregon

tekst             foto's

 

Aankomst Schiphol

                      foto's

 

Algemene informatie

                        etappes

 

            overnachtingen

 

                           cijfers

 

  wetenswaardigheden

 

Terugblik

Wyoming is de 7e staat die ik tijdens deze tocht binnenrij. Het is de dunstbevolkte staat van de VS, het is natuur wat hier de klok slaat.

We fietsen Wyoming vanuit het zuiden binnen. Dat is het meest lege, verlaten deel. Nog volop in de Rocky Mountains en nog steeds op ca. 2000 meter hoogte. We moeten hier onze eten- en drinkvoorraad goed organiseren, want er zit soms wel 50 of 60 kilometer tussen de benzinepompen.

Ook hebben we hier veel last van de wind. Meestal gaat de wind in de loop van de ochtend steeds harder waaien en verandert ook de richting. Tegen een uur of 12 is er meestal een harde noordenwind, dus tegen. We proberen dit op te vangen door vroeg te gaan fietsen. Dus weer om half zes opstaan, ook op zondag, en om half zeven op de fiets. Op die manier hebben we tegen een uur of 12 zo’n 80 km gefietst en hoeven we alleen het laatste stuk (20 – 40 km) echt tegen de wind op te boksen.

Al die inspanningen worden echter wel op een geweldige manier beloond. De natuur is hier overweldigend mooi. Besneeuwde bergen in de verte, rode rotsformaties, en gelaagde structuren vaak dichtbij. Sommige stukken zijn zo droog en dor dat we aan Death Valley moeten denken. Op andere momenten zien we rotsformaties die ons aan Grand Canyon herinneren. Maar meestal lijkt het op ………Wyoming. Af en toe stroomt er een rivier tussendoor en dan ineens zijn er bomen en is het groen.

Wyoming is zo leeg en er zijn zo weinig wegen dat we op een gegeven moment 25 km op de Interstate (snelweg) moeten rijden. Dat mag in deze staat. Leuk is dat niet vanwege de langsrazende vrachtauto’s, maar de shoulder is zo breed dat we ons geen moment onveilig hebben gevoeld.

Nadat we een aantal dagen heel vroeg zijn opgestaan (half zes dus) en toch in de hitte en tegenwind zijn geëindigd, komen we in een leuke plaats aan: Lander. We besluiten hier een rustdag te nemen. Een verstandig besluit want op de rustdag worden alle warmterecords in de omgeving gebroken. Het wordt 109 °F (=43 °C), en dat op ongeveer 1700 meter hoogte!

De overgang van Zuid naar Noord Wyoming wordt voor ons gevormd door de Togwotee Pass (5900 feet/ 2900 meter). Dat is een lange klim met ongelofelijke mooie uitzichten en met prachtige bergen om ons heen. Zoiets is niet na te vertellen en ook niet met foto’s vast te leggen. Dus gewoon genieten van het moment, dat is ons credo!

De klim zelf is weer goed te doen, alleen de lengte van 50 km maakt ‘m zwaar. Boven op de pas staan we opnieuw op de Continental Divide. Tijdens de afdaling krijgen we voor het eerst zicht op de besneeuwde Tetons. Helaas moeten we tijdens de afdaling van 6% af en toe bijtrappen om vaart te houden: het is na de middag en dan waait de wind weer hard en tegen.

Aan het einde van de dag bevinden we ons in Grizzly Area en dat betekent dat we op de camping alles wat een geur heeft (zeep, tandpasta, eten, drinken, onze sokken (?) en dus eigenlijk wij zelf ook) niet in de tent mogen, maar in de berenbox (een grote stalen kist waarvan wordt verwacht dat beren die niet open zullen krijgen), moeten stoppen.

En dan komen we in de twee nationale parken Grand Teton en Yellowstone. Deze parken grenzen aan elkaar en je kunt met 1 entreebewijs van $20,- (voor 2 personen) beide parken 7 dagen lang bezoeken.

Wij beginnen met Grand Teton NP, vooral bekend vanwege 12 met gletsjers bedekte granieten bergen, hoger dan 3500 meter, die zich op een majestueuze wijze boven een aantal meren verheffen. Heel indrukwekkend en we blijven foto’s maken. Ook komt hier veel wild voor, variërend van sperwers, coyotes, grondeekhoorns tot herten, elanden, wolven en grizzlyberen.

Zoals gebruikelijk hebben de campings in de nationale parken geen douches, maar omdat onze camping aan het Jackson Lake ligt, kunnen we dus een bad nemen.

Yellowstone is het oudste nationale park van de V.S. Al in 1879 zagen natuurbeschermers in dat dit gebied een beschermde status moest krijgen om te kunnen voortbestaan.

 

In Yellowstone bevindt zich meer dan de helft van alle geisers die op de hele wereld voorkomen. Verder is er een prachtige canyon, zijn er fossiele bossen, een schitterend meer en de grootste concentratie wilde dieren van de hele V.S. In dit grote (bijna 1 miljoen ha) en drukke (jaarlijks 3 miljoen bezoekers) park hebben in 1988 4 maanden lang grote branden gewoed. Vaak worden in nationale parken bewust en gecontroleerd stukken in brand gestoken. Hierdoor ontkiemen veel zaden die dat pas bij 55 °C doen en ontstaat er zodoende nieuwe, jonge vegetatie.

Maar de branden (wildfires) van 1988 waren een grote natuurramp als gevolg van grote droogte en doordat er tijdens een storm een boom op een elektriciteitskabel viel. Van Yellowstone is toen 45% verwoest. Ze hebben na de branden de natuur weer haar gang laten gaan en dat betekent dus dat er heel veel nieuwe boompjes groeien (de oude verkoolde staken hebben ze laten staan). Maar 17 jaar is niet lang genoeg om al een nieuw bos te laten ontstaan.

Al die kale staken maken een trieste indruk, vooral op Jos, die hier in 1986 (dus vóór de brand) is geweest en zich Yellowstone herinnert als één groot groen bos (afgezien natuurlijk van de geisers en de andere natuurwonderen).

Die geisers zijn echt een natuurwonder. Ze vormen het bewijs dat er zich onder dit gebied een niet-slapende vulkaan bevindt. Omdat de aardkorst binnen de caldera (ketel) van de vulkaan heel dun is en er ondergronds water naar de kern van de vulkaan stroomt, ontstaan er op verschillende plekken geisers, poelen, meertjes enz. Sommige van die geisers spuiten regelmatig en op voorspelbare tijdstippen het hete water en de stoom naar buiten, andere doen dat heel af en toe en moeilijk voorspelbaar.

De meest bekende en best voorspelbare geiser is “Old Faithful” (vandaar zijn naam). Her en der zien we aangekondigd hoe laat de volgende eruptie plaats vindt (met een nauwkeurigheid van 10 minuten) en zien we van alle kanten mensen toestromen om dat spektakel mee te maken. Er zijn banken geplaatst en we kregen het idee in een soort openluchttheater te zitten. Maar spectaculair is het wel! En dat ongeveer elke 90 minuten!

Behalve Old Faithful zijn er nog talrijke andere geisers, kleintjes, grote, sommige spuiten om de 10 minuten, andere 1 keer per jaar. Geweldig om er tussendoor te lopen. En maar foto’s maken!

Maar we hebben hier hetzelfde gevoel dat we jaren geleden in de Grand Canyon hadden: dit is niet met foto’s of films vast te leggen, dit is niet te vertellen, dit moet je zelf beleven, hier moet je zelf tussen staan, dan pas ervaar je de werkelijkheid en omvang van zo’n natuurwonder.

We sluiten ons bezoek aan Yellowstone, en daarmee aan Wyoming, af met een fietstocht naar Canyon Village. In deze buurt heeft de Yellowstone River een enorme kloof van meer dan 300 meter diep in de rotsen uitgeslepen, de Grand Canyon of the Yellowstone. De wanden van de canyon hebben prachtige kleuren en je ziet hier heel duidelijk hoe Yellowstone aan z’n naam komt: alle variaties van de kleur geel komen voor. Werkelijk schitterend!

Ook de watervallen zijn imponerend. Een mooie plek om ons bezoek aan Yellowstone en daarmee ook aan de staat Wyoming af te sluiten.

 

En dan dit nog…

Bijzondere slaapplaatsen
1. De hut in Rawlins
Als we bij een camping aankomen, blijkt dat een RV-park te zijn, dwz een terrein ingericht voor campers, incl. alle aansluitingen voor water, toiletten en stroom. De bodem bestaat uit grind. Dat vinden we nou niet bepaald aantrekkelijk. Als we zien dat de lucht er ook nog dreigend uit gaat zien, besluiten we als groep van 5 (Annemiek, Paul, Sid en wij) om een hut op de camping te huren.

Uiteraard gaan we over de prijs onderhandelen.
Zo slapen die nacht 5 mensen, die elkaar 2 maanden geleden nog niet kenden (en voor Jos geldt zelfs dat ze 3 van 4 mensen 2 weken geleden nog niet eerder had gezien), nu in een klein hutje bij elkaar.

2. De kerk in Jeffrey City
In Jeffrey City is vrijwel niets: 100 inwoners, een kroeg, een motel(!), een klein winkeltje en (uiteraard) een kerk. In dit geval de First Baptist Church.
We proberen de dominee te vinden om hem toestemming te vragen in zijn kerk te overnachten. Maar hij is blijkbaar niet thuis. Na ampel overleg besluiten we dan maar vast naar binnen te gaan, ook al omdat ze dat ons in de kroeg hadden aangeraden. Amper binnen, komt de dominee er aan. Hij is duidelijk kwaad dat we zonder zijn toestemming zijn kerk zijn binnengegaan.

Het lijkt erop dat hij ons wil wegsturen, maar uiteindelijk, nadat we een lange ‘preek’ van hem hebben aangehoord, en hem herhaaldelijk hebben uitgelegd hoe de vork in de steel zit, mogen we toch blijven. En zo kunnen we onze matrasjes en slaapzakken tussen de rommel en rondrennende muizen (er stond o.a. een aangevreten zak met graszaad) uitrollen.

 

Fietsonderhoud
Tot nu toe ben ik 2 keer bij een fietsenmaker binnengestapt voor een onderhoudsbeurt; de kleine dingen doe ik zelf.

De eerste keer, na ca. 4000 km, hoefde er niets aan de fiets vervangen te worden. Alleen de derailleur en de remmen zijn nog iets beter afgesteld. Kosten: $ 4.
De tweede keer, na ca. 5500 km, is de ketting vervangen en is alles (cassette, remmen, spaken, banden, derailleur, enz.) gecontroleerd (en goed bevonden). Kosten $ 42.

Beide keren kreeg ik een compliment voor de kwaliteit van de fiets en de onderdelen die erop gemonteerd zitten. Bij deze geef ik dat door aan Frank Verlinden: www.re-cycle.nl.

 

Wat een verrassing
A-K (afkorting voor Ann-Katherine) en Jeff is een Amerikaans stel dat ook de TransAm Trail fietst. Ik heb ze een aantal keren gesproken als we tegelijkertijd bij een zelfde stop- of overnachtingplaats waren. Zij rijden trouwens ook voor een goed doel.

Inmiddels waren ze 1 dag voor op ons schema, maar omdat ze een trouwerij van één van hun vrienden ‘in de buurt’ (een paar honderd mijl verderop) hebben, zijn ze even gestopt en hebben ze een auto gehuurd om naar de trouwpartij te rijden. Ze organiseren het zo, dat ze ons onderweg tegen zullen komen en hebben daarom een grote koelbox vol met sportdrank, powerbars, chips en pringles meegenomen!

Als we rond lunchtijd in de hitte met de tegenwind aan het worstelen zijn, komt er ineens een auto ons luid toeterend tegemoet rijden. Omdat we als groep van 5 (de anderen zijn Paul en Annemieke, het tandemstel, en Sid, de Amerikaan) niet ver uit elkaar rijden, staan we binnen een kwartier met z’n allen in de berm te smikkelen van al het lekkers dat A-K en Jeff voor ons hebben meegebracht. Wat een prachtig stel!
Amerikanen oppervlakkig? Niet de mensen die ik tegenkom!

Tandemstel.nl (voorlopig?) uitgeschakeld
Zoals ik al vaker heb vermeld fietsen we eigenlijk informeel met een groep van 5 mensen. D.w.z. we fietsen onafhankelijk van elkaar, maar we komen elkaar tijdens rustpauzes en op campings regelmatig tegen. We vinden dat alle 5 heel plezierig, en kunnen het goed met elkaar vinden (hoewel de leeftijdsverschillen groot zijn), waarschijnlijk ook omdat we toch ons eigen gang kunnen gaan.

Voor alle duidelijk de groep bestaat uit een jong stel uit Amsterdam, Paul en Annemieke, verder Sid, een 62-jarige Amerikaan uit de buurt van St-Louis, die ons heel veel informatie over de Amerikaanse cultuur en natuur verschaft, en wij tweetjes.

Paul en Annemieke rijden op een tandem, en we noemen hen daarom het tandemstel, ook al omdat hun website zo heet. Ook zij rijden voor een goed doel, zie www.tandemstel.nl.

Ze hebben met hun tandem met name in het begin nogal wat problemen gehad. Tot tweemaal toe hebben ze een nieuwe achtervork over moeten laten komen. Daarna leken de problemen over. Helaas, toch niet.

Ergens midden in Wyoming zien we ze langs de kant staan, met een volledig gebroken framebuis. Het enige dat wij kunnen doen, is hun wat troosten en vervoer organiseren naar een plaats met een fietsenmaker.
Einde van hun TransAm tocht?

Volgens Paul en Annemieke niet. Het zijn echte positievelingen. Ze gaan proberen ergens een Amerikaanse tandem te kopen (en die kosten te verhalen op de fabrikant van hun tandem), wat sightseeing in hun programma over te slaan en wat langere etappes te fietsen, om zodoende ons weer in te halen. We zijn benieuwd.

(Laatste nieuws: ze zijn weer aan het fietsen op een Amerikaanse tandem, en zitten ons al weer dicht op de hielen! Later meer)


Informatie voor de sponsors

  • Het aantal gereden kilometers van Jos bedraagt: 1460

  • Jos heeft nog geen lekke banden gehad.
  • Het aantal gereden kilometers van Valentijn bedraagt: 5851.
  • Het aantal lekke banden van Valentijn is nog steeds: 3.

 

 

 

door naar Wyoming (foto's)

 

Home

TransAm Trail 2005

Home