Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home

 

2005 - TransAm Trail: Van oost naar west in de VS

Hoe en Waarom

The road ahead is empty 
It's paved
With miles of the unknown
Whatever seems to be your destination
Take life the way it comes
Take life the way it is

Horizon in the distance
 So close and yet so far away
 You shouldn't be surprised
 when on arrival
 the dream has flown away
 And fears not have to stay

De weg die voor ons ligt is leeg
Hij is geplaveid
Met mijlen van het onbekende
Wat ook je bestemming zal zijn
Neem het leven zoals het komt
Neem het leven zoals het is 

De horizon in de verte
Zo dichtbij maar toch ook zo ver weg
Je moet niet verrast zijn wanneer,
als je er eenmaal aangekomen bent,
je dromen vervlogen zijn
En angsten niet blijvend zijn

 

 

 

Hoe en Waarom

 

Voorbereiding

 

Uitrusting

 

Het Goede Doel

 

Sponsornieuws

 

Vertrek Schiphol

                      foto's

 

Washington DC

tekst             foto's

Virginia

tekst             foto's

Kentucky

tekst             foto's

Illinois

tekst             foto's

Missouri

tekst             foto's

Kansas

tekst             foto's

Colorado

tekst             foto's

Wyoming

tekst             foto's

Montana

tekst             foto's

Idaho

tekst             foto's

Oregon

tekst             foto's

 

Aankomst Schiphol

                      foto's

 

Algemene informatie

                        etappes

 

            overnachtingen

 

                           cijfers

 

  wetenswaardigheden

 

Terugblik

Dit nummer (The Road Ahead van City to City uit 1999) geeft precies aan waarom ik in de Verenigde Staten van Yorktown aan de oostkust naar Astoria aan de westkust wil gaan fietsen. Deze tocht van ruim 7000 kilometer wordt voor mij de realisatie van een al lang gekoesterde wens, maar ook een soort ontdekkings- en verkenningstocht. Net als voor Lewis en Clark toen zij in het begin van de negentiende eeuw in opdracht van President Thomas Jefferson een handelsdoorgang vanuit het toen ontwikkelde oosten van de VS, via de Rocky Mountains naar de noordwestkust zochten. Zij deden dat met paarden en wagens, en er waren niet of nauwelijks wegen; ik ga het met mijn fiets over verharde wegen doen. Zij arriveerden na ruim 2 jaar bij de westkust, ik wil daar na 4 maanden aankomen.

 

Waarom gaat iemand in de Verenigde Staten fietsen?

Tja, makkelijke vraag, moeilijk antwoord op te geven. Toch maar proberen.

In 1997, dat is voordat ik echte fietsvakanties ondernam, reed ik met een camper door het zuidwestelijk deel van de VS. Tijdens die vakantie zag ik een fietser op een lange, rechte, wat op en neer golvende weg met al z'n bagage zwoegen. Ik vond dat geweldig om te zien: zo'n nietige fietser die met z'n hele hebben en houwen zo'n groot land aan het bedwingen is. De foto en de tekst van de muziek die je net bij de intro hebt kunnen horen, roepen voor mij dan ook weer die beelden op. Ik verwacht ze met name in eerste helft van de tocht vaak te zien. 

Toen ik die eenzame fietser zag zwoegen is bij mij het idee ontstaan, dat ik ooit zoiets ook nog wel eens zou willen ondernemen. Inmiddels heb ik de nodige fietsvakanties ondernomen, en dus de nodige ervaring opgedaan. Bovendien heb ik er nu de tijd voor en nog steeds een goede lichamelijke cq. fietsconditie. Kortom, niets staat het verwezenlijken van mijn langgekoesterde wens nog in de weg. Dus lef tonen en doen!

In 1997 was ik overigens wel de enige die dat zwoegen van die eenzame fietser zo geweldig vond; mijn vriendin Jos vindt een rechte weg van een kilometer lang al een verschrikking. We hebben daarom de tocht van de oost- naar de westkust in tweeŽn gedeeld. Het eerste stuk, dat veel uit lange rechte wegen bestaat en door een erg leeg gebied gaat, met bovendien veel kans op tegenwind, ga ik alleen fietsen. Halverwege het traject in de buurt van Denver komt Jos mij vergezellen, en fietsen we samen verder door de Rocky Mountains, de Nationale Parken Grand Teton en Yellowstone, en de Cascade Range naar de westkust.

 

Waarom van oost naar west, en niet andersom?

Er is ťťn sterk argument om niet van oost naar west te fietsen: waarschijnlijk heb je van oost naar west vaker wind tegen dan mee.

Maar er zijn een heleboel redenen om toch zo te gaan.

Vanuit historisch oogpunt gezien is het veel logischer om van het oosten naar het westen te fietsen: in die richting hebben de VS zich steeds verder ontwikkeld en het sluit ook aan bij de reeds genoemde tocht van Lewis en Clark. 

Een ander, praktisch argument is, dat er een goed routeboek van de tocht bestaat die de route ook van oost naar west beschrijft.

Door de route van oost naar west te fietsen kom je landschappelijk gezien in steeds mooiere gebieden. Na het Europees aandoende en drukke begin in Virginia met de Appalachian Mountains en de Blue Mountain Ridge, rij je daarna wekenlang over de veelal vlakke en rechte wegen van Kentucky, Illinois, Missouri en met name Kansas, door zeer uitstrekte landbouwgebieden. Halverwege de tocht sta je aan de voet van de Rocky Mountains, en dan wordt het landschappelijk gezien veel interessanter: eerst enkele weken door de Rockies met als hoogste punt de Hoosier Pass (ruim 3500 meter hoog), dan door de Nationale Parken Grand Teton en Yellowstone, en nog weer later door de Cascade Range. 

Er zijn ook klimatologische argumenten. Door begin mei aan de oostkust te starten en eind augustus aan de westkust te eindigen, ben je vůůr de allergrootste hitte (en eventuele hurricanes) door de Plains en de Midwest (Kentucky tot Kansas), maar ook op tijd (juli / augustus) om in de Rocky Mountains de eerste sneeuw voor te zijn, die daar soms al half augustus valt.

Waarschijnlijk heb ik dus nu als zogenaamde Westbounder vaker de wind tegen dan mee. Waarschijnlijk... Je schijnt trouwens heel ook zuidenwind (dus van opzij) te hebben.

 

Waarom alleen, c.q. met z'n tweeŽn?

Het is mogelijk de tocht in georganiseerd verband te ondernemen. Je rijdt dan wel met alle bagage, maar wordt begeleid door een zgn. leader, iemand die de tocht al vaker heeft gemaakt, en die zorgt voor de logistiek wat betreft overnachtingen en eten. De tocht wordt dan in krap drie maanden afgelegd. En daar zit 'm voor mij nou net de kneep. Ik wil er meer tijd voor uittrekken, om zodoende niet alleen van A naar B (eigenlijk dus van Y naar A) te fietsen, maar ook de tijd te hebben van de route af te wijken zadat ik andere, interessante plekken waar ik onderweg over hoor of lees, te kunnen bezoeken. En misschien wil ik wel een dag, een week, of nog langer helemaal niet fietsen. Kortom ik wil de ruimte hebben om de tocht zelf in te delen.

In eerste instantie zouden we de tocht met z'n tweeŽn ondernemen, maar gezien het eerder genoemde afgrijzen van Jos voor het saaie en zware middenstuk, hebben we er voor gekozen, dat ik de eerste helft alleen ga fietsen, en dat zij begin juli naar Denver zal vliegen, waar ik haar dan ga ophalen, om het tweede deel samen af te leggen.

 

 

Naar begin

TransAm Trail 2005

Home