Home

Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg

Home

 

2020 - Ronde van Zwitserland

 

Deel 3: door de Jura - tekst

 

 

 

 

 

Inleiding

 

 

 

Langs de Rijn

 

tekst

 

foto's

 

 

 

Langs de Rhône

 

tekst

 

foto's

 

 

 

Door de Jura

 

foto's

 

 

 

Algemene informatie

 

 

Ma 20 juli

Het is wederom een schitterende fietsdag geworden, zowel qua weer als qua route. Het is wel van tijd tot zwaar fietsen. De natuur is weer overweldigend en de wegen en weggetjes heel rustig. We fietsen nu niet meer langs of in de buurt van het Meer van Genève, maar gaan in noordelijke richting door de Jura, afwisselend in Frankrijk en Zwitserland.

Met name het stuk van ca. 20 km tussen Bassins en het Lac de Joux, de Combe des Amburex, is schitterend: autovrij, af en toe een boerderij en een schitterende natuur.

We willen eigenlijk lunchen bij een restaurant in Le Brassus, maar zijn 1 minuut te laat voor het Menu du Jour! En de ober kent geen pardon!

We hebben onze lunchstop toen maar langs het Lac de Joux gehouden. Na deze broodjes-lunch zijn we doorgefietst tot Vallorbe voor een tweede koffiestop. Daarna is het nog maar 8 km tot ons slaapadres: Chambre d’Hôte Chez l’Epicure. Een heel oud huis, vooral aan de buitenkant. Geen eigen douche en toilet. Omdat in het dorp geen restaurant is, zitten we met 9 gasten gezamenlijk aan een 3-gangen menu (ca. € 23). Het was heerlijk, maar voor ons veel te veel. Een heel andere ambiance dan we gewend zijn! Hier ontmoeten we ook een jonge Zwitser die door Zwitserland aan het wandelen is. Onze wegen zouden zich de volgende dag nog een keer kruisen.

’s Avonds zijn we weer heel lang bezig met vinden van accommodatie voor de volgende dag. Na anderhalf uur zoeken hebben we iets gevonden in La Côte-aux-Fées, helaas zonder ontbijt. We zijn benieuwd!

 

Di 21 juli

Dit zou een bijzondere dag gaan worden!

Om te beginnen met het ontbijt. Dat is niet helemaal wat we gewend zijn. Geen buffet, maar alles op tafel en aan die tafel (te) veel mensen, bepaald niet Corona-proof....

hebben, Daarna op pad om na 5 km een afslag te missen. Als we dat door hebben besluiten we om de ‘verkeerde' weg te vervolgen. En dat pakt goed uit. Helemaal geasfalteerd en minder hoogtemeters.

In Baulmes begint een hele steile klim van 7 km met 610 hoogtemeters. Een mogelijkheid om die klim te ontlopen is, om met een smalspoortreintje naar Ste. la Croix te gaan en van daaruit weer naar de route te fietsen. Dat smalspoortreintje hebben we niet gevonden, maar we kunnen wel met een gewone trein mee. De machinist legt ons uitgebreid uit hoe het werkt: kaartjes kopen, fietsen kunnen gratis mee, 1 station met de trein, dan overstappen op een bus (het spoor is in reparatie) en daarin tot Ste. la Croix blijven zitten. Een fluitje van een cent!

Als we na een lange koffiepauze in Ste. la Croix weer op de fiets zijn gestapt, komen we onze Zwitserse wandelaar weer tegen die we vanmorgen aan de ontbijttafel wat uitgebreider hebben gesproken. Die heeft inmiddels de afstand die wij met de trein, bus en fiets hebben afgelegd, wandelend overbrugd. En het blijkt dat hij voor vanavond dezelfde accommodatie als wij heeft besproken.

Daarna zijn we echt gaan fietsen, door weer een schitterend landschap! En dan blijkt het hotel, appartement, B&B (we weten niet wat we kunnen verwachten) ook nog aan de route te liggen! Het ziet er voortreffelijk uit, de gastheer is heel vriendelijk en ontbijten kan toch wel. Voor het avondeten, waar wij nog niet echt iets voor hebben gevonden, heeft hij een gouden tip. Op 2 km afstand ligt bergop Chalet de Prés, een berghut waar je goed zou kunnen eten. Wij zijn er heen gelopen en hebben heerlijk gegeten, in de zon op 1150 meter, met een prachtig uitzicht en omringd door bellende koeien.

We hebben onze Zwitserse wandelaar inmiddels ook weer gezien en gesproken. Hij heeft ook moeite met het vinden van accommodatie.

 

Wo 22 juli

Vannacht heeft het behoorlijk geregend en geonweerd, vanochtend ziet het er somber uit met laaghangende bewolking.

Ook dit ontbijt was bepaald niet Corona-proof! Met z’n zevenen aan 1 grote tafel, en op die tafel alle ingrediënten die iedereen gebruikt.

Als we op pad gaan regent het heel licht, dus voor het eerst in deze vakantie gaan de regenjacks aan. Gelukkig is het snel droog en kunnen de jasjes weer uit. We hebben een aantal pittige klimmen moeten doen, tot 9%, maar hebben daar schitterende natuur en rustige weggetjes voor teruggekregen. Koffiestops in Buttes en Travers, lunchstop in de buurt van La Chaux-de-Fonds.

Het telefonisch gereserveerde hotel in Les Breuleux blijkt ons inderdaad te verwachten. Er is echter niemand te bekennen. Er liggen een paar briefjes met sleutels. Op één van die briefjes staat ‘van den Velgt’. We nemen maar aan dat wij daar mee bedoeld worden. De kamer is echter prima.

Les Breuleux is een dorp van niks. Omdat het restaurant van het hotel vandaag is gesloten gaan we in dorp op zoek naar een eetgelegenheid en met enige moeite kunnen we bij een pub eten! En dat smaakt eigenlijk best goed.

 

Do 23 juli

Omdat de internetverbinding niet werkt kunnen we niet met de creditcard betalen. We betalen dus maar contant, maar hebben dan CHF 4 tekort; die worden ons geschonken.

Het is weer een zware, maar vooral fantastische dag geworden. We treffen het enorm met het weer. We moeten veel klimmen, maar krijgen daar prachtige rustige weggetjes voor terug. Soms moeten we veehekken openen en sluiten en tussen de koeien door laveren die we van ‘onze’ weg moeten verdrijven. We komen weinig dorpjes tegen, dus elke mogelijkheid voor koffie benutten we. Na een lange en schitterende afdaling komen we in St. Ursanne dat aan de rivier de Doubs ligt. Prachtig oud centrum, dus toeristisch, dus druk.

Onze lunch hebben we aan een picknicktafel, die speciaal voor ons langs de route in de schaduw is neergezet...

Ons overnachtingsadres is in Frankrijk: we fietsen vandaag af en toe in Frankrijk en af en toe in Zwitserland. Lucelle ligt in Zwitserland, maar Hotel Petit Kohlberg ligt in Frankrijk. We gebruiken Google Maps voor de route naar het hotel: dat blijkt een onverhard en verboden pad van 3,5 km, door het bos en behoorlijk stijgend te zijn dat bij een weiland eindigt. Het laatste stuk lopen we over een landbouwperceel naar het hotel.

Het hotel is prima, zeer rustig gelegen! Het bier smaakt er goed en we hebben er prima en Corona-proof gegeten.

 

Vr 24 juli

Het kost enige moeite om op de route te komen. We willen niet weer zoals gisteren door weilanden en over een pad met keien. We hebben een Zwitserse camper aangehouden, maar de inzittenden kunnen ons ook niet veel wijzer maken. Uiteindelijk ons gevoel gevolgd en na 5 km zijn we weer op een punt waar we gisteren ook waren. Nog 4 km en dan zijn we op de plek waar we gisteren aan de tocht naar het hotel zijn begonnen!

Vervolgens nog zo’n 10 km freewheelend, dus vooral dalend en dan beginnen we aan onze laatste echte klim: 6,5 km met gemiddeld 6% stijging. Het begin is zwaar met stukken van 7-9%, later wordt dat gecompenseerd door stukken van 4-6%, maar dat is dan weer voor een deel onverhard.

De cappuccino met Linzertorte (we zijn weer in Duits sprekend gebied) hebben we dan ook dik verdiend.

Het vervolg is golvend, beetje klimmen, beetje dalen en tot kort voor Basel heel rustig en nog vaak mooie uitzichten. We steken een aantal keren de Frans-zwitserse grens over, maar het enige wat je daar van ziet is een gesloten douanekantoor.

Via een duidelijk aangegeven en fietsvriendelijke route rijden we door Basel. We hebben geluncht met eigen brood op de Rijnkade. We zien nogal wat mensen in de Rijn die zich met de stroom mee laten drijven en daarbij een waterdichte zak met kleding bij zich hebben.

Daarna is het nog even afzien, d.w.z. veel fietsen door bebouwing en dan zijn we weer terug bij de auto in Rheinfelden (D).

 

Za 25 juli

Lummel- en uitrustdag die we vooral in het Zwitserse deel van Rheinfelden doorbrengen. Met de fiets er naar toe (precies 1 km), rondkijken, cappuccino drinken, rondkijken, cappuccino+ en de vakantie evalueren.

We zijn het er over eens dat we een prima vakantie hebben gehad, het ongelofelijk met het weer hebben getroffen, weinig hinder hebben gehad van de COVID-19 maatregelen en ons vrijwel nooit onveilig hebben gevoeld omdat de regels in de landen die we bezocht hebben goed worden nagekomen.

Van de andere kant, het was ook een zware vakantie door de vele en lange klimmen in de route. Daarnaast was het reserveren van een kamer in de Jura onverwacht een probleem. Dat moest eigenlijk meer dan 24 uur van te voren gebeuren; niet echt mijn ding.

 

 

Voor foto's van dit deel van de tocht, zie Door de Jura, fotos

 

Voor diverse en algemene informatie over deze tocht, zie Algemene informatie

 

 

 

Home

bijgewerkt: 21-okt-2020