Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home
 

 

 

2004 - Langs Oude Wegen naar het zuiden

 

Deel 1  -  Van Wageningen naar Nevers

 

Na de voordeur dicht getrokken te hebben begint op 11 juni onze fietsvakantie richting de Pyreneeën. Het eerste stuk tot Nijmegen verloopt soepel, ook al omdat we de wind achter hebben. In Nijmegen nemen we de trein tot Roermond om zo een stuk dat we al vaker hebben gefietst over te slaan. Vanaf Roermond willen we weer gaan fietsen zodat we al wat kilometers in de benen hebben als we aan de Ardennen beginnen. We pakken in Roermond de LF 7 op en fietsen via de Belgische steden Maaseik en Maasmechelen naar Elsloo. Onderweg komen we tussen Kessenich en Geistingen (B) een rozentuin tegen waar speciaal voor fietsers en wandelaars stoeltjes zijn neergezet; een uitstekende lunchplek. We fietsen door tot Elsloo, waar we in pension Houben onze intrek nemen. Gelukkig komt 's avonds en 's nachts de regen met bakken uit de lucht zodat we geen schuldgevoel hoeven te hebben dat we geen camping hebben opgezocht.

De volgende morgen is het weer droog en is het nog maar 21 kilometer tot Maastricht, waar we uiteraard op een terras koffie met Limburgse vlaai willen proeven voordat we verder gaan. Maar net van onze fiets afgestapt begint het opnieuw te regenen en moeten we eerst een plastic zak over het zadel trekken voordat we kunnen gaan zitten. De koffiepauze duurt 2 capuccino's voordat het droog is en we weer op pad gaan.

Onze volgende stop is bij Abbaye Val Dieu waar we lunchen. Deze abdij bestaat ivoor een deel uit een ruïne en een deel is prachtig gerestaureerd. De ruïne kan bezichtigd worden en is werkelijk schitterend.

Als we weer verder gaan krijgen we al snel na Clermont een mooie afdaling naar Bilstain en Limbourg, waarbij de buien ons op de hielen zitten. Als we in Limbourg een verwijzing naar een hotel zien staan, besluiten we daar maar heen te gaan. Het blijkt toch nog 5 kilometer van de route af te zijn, vlak bij de Barrage de la Gileppe. We komen nog net droog binnen, dan barst de bui los. Omdat het ook 's nachts weer hard regent, zijn wij blij met onze beslissing om niet te gaan kamperen.

De volgende ochtend is  het nog wel zwaar bewolkt en koud, maar het regent nauwelijks meer. Helaas moeten we direkt met een korte klim naar de barrage beginnen, maar daarna dalen we weer af en komen via Jalhay en Foyir weer op de route. In Stoumont houden we koffiepauze en met een heel groot stuk appelgebak proberen we weer op temperatuur te komen. Hierna worden we warmer, want we gaan vals plat omhoog langs de Lienne naar Lierneux. In de lokale kroeg lopen we de lunch op en vervolgen onze etappe tot Cherain, waar we in Hotel Vieille Ecole onze intrek nemen. Als we bij het hotel aankomen herkennen we deze plek, omdat we hier een paar jaar geleden, tijdens een fietstocht door de Ardennen, op het terras wat hebben zitten drinken.

Gelukkig heeft het vannacht weer geregend, zodat we een zuiver geweten hebben dat we weer niet hebben gekampeerd!

Na een goed ontbijt gaan we weer verder en zien dat de bossen langzamerhand plaats moeten maken voor weilanden. Het doet wat Luxemburgs aan, geen wonder want we fietsen vlak langs de Luxemburgse grens...

In Bastogne lopen we en lunch op, heerlijk op een terras in de warme zon. Hier ontmoeten we een fietser die op weg is naar Barcelona, en dan blijkt de wereld af en toe weer klein te zijn, want hij werkt (deels) in Wageningen. Na nog een foto van DE tank op het grote plein gaan we verder richting Léglise,  Rossignol en Jamoigne, waar we op de dure plaatselijke camping voor de eerste keer in deze vakantie de tent opzetten. Op de camping komen we een Nederlands echtpaar tegen dat al vijf weken onderweg is: ze fietsen van Malaga naar Harderwijk. Het avondeten lopen we op bij het restaurantje van de camping.

 

Gedenkteken WW II in Bastogne

 

 

ruïne van Abbaye d'Orval

Na een eerste nacht kamperen kost het ons altijd veel tijd om de zaak weer op te breken en in te pakken; we hebben dan ook bijna 2 uur nodig voordat we de volgende ochtend op pad zijn. Na 12 kilometer komen we al bij de abdij van Orval aan. Een heel groot en schitterend complex. Vooral de ruïne is prachtig. Na een kop koffie in een café vlakbij de abdij, waar we ook abdijbrood en -kaas kopen, gaan we verder richting Frankrijk. Al na vijf kilometer steken we bij Limes/Fagny de grens over. En meteen wordt het wegdek een stuk beter. Het onderhoud aan de wegen in België blijft een stiefkindje, in ieder geval in de Ardennen. In Frankrijk rijden we meteen weer over schitterende en rustige D-weggetjes richting Montmédy. Hier overleggen we hoe we verder zullen gaan omdat er weinig voorzieningen en overnachtingsmogelijkheden in dit deel van Frankrijk zijn. We besluiten om door te fietsen tot Varennes. Rond lunchtijd arriveren in Juvignon, waar we bij het enige hotel-restaurant voor € 10 een viergangen Menu du Jour eten. Goed gevuld fietsen we daarna verder naar het zuidwesten, en dat betekent forse tegenwind. Als we in Romagne s/s Montfaucon aan het overleggen zijn, hoeveel we nog verder zullen fietsen, zien we wat verderop een caravan staan. Als we daar gaan kijken blijkt er een camping à la ferme te zijn, helaas Complet, maar als we beter kijken zien we daar ook nog iets in het Nederlands onder staan: "maar voor wandelaars en fietsers hebben we altijd plaats". Het blijkt inderdaad een Nederlandse SVR-camping te zijn. We nemen daar voor € 21 een kamer met ontbijt. Later komen we er achter dat we de eigenaresse vagelijk kennen, zij en haar vriend komen beiden uit Wageningen, onze woonplaats. 's Avonds kijken we via de satelliet op Nederland 2 met een groep fanatieke voetballiefhebbers naar Nederland-Duitsland: de Europese kampioenschappen zijn aan de gang, maar we hoeven niets te missen!

De volgende dag gaan we eerst bij het Amerikaanse oorlogsmonument op de Butte Montfaucon kijken, een grote, hoge toren met een beeld er bovenop. Voor een mooi uitzicht kun je via 234 treden naar boven klimmen. We vervolgen onze weg door veelal stille dorpjes, waar meestal alleen nog wat ouderen wonen, de jongeren zoeken hun geluk in de grote stad. Veel van deze dorpjes zien er dan ook vervallen uit, en hebben weinig voorzieningen: veel winkels en cafés zijn gesloten. Hoewel het hier (in de buurt van Verdun) een gebied is waar veel historie uit WW I is te vinden, merk je opmerkelijk genoeg niets van toerisme. Dus is het wel rustig op de weg, bovendien hebben we vandaag de wind vaak achter, wat wil een mens nog meer? We strijken neer op de rustige camping municipal van Châlons-en-Champagne, je merkt niet dat je vlak bij een drukke stad zit.  

Mémorial américain

Troyes:

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag voelen we ons 2 hele nietige fietsers in een heel wijds landschap: een landschap dat bestaat uit een enorme graanpercelen, af en toe afgewisseld met lelijke graansilo’s.

Onderweg zijn we langs een cafeetje gekomen waar volgens het routeboekje een krasse gastvrouw ons van verse koffie zou voorzien. Wij troffen echter haar nauwelijks verstaanbare zoon aan, die waarschijnlijk z’n kunstgebit niet in had. Hij had geen koffie voor ons, alleen een glas lauwe Cola, en dat voor € 2 per glas!

Maar ons eindpunt van vandaag, Troyes vergoedt alles. Troyes is een kleine studentenstad met veel oude vakwerkhuizen, smalle oude steegjes, en last but not least hele gezellige terrasjes. We besluiten dan ook om hier een rustdag te nemen. We vinden dat we daar na een week fietsen en 600 km wel recht op hebben.

 

We brengen een ontspannen dag door in Troyes, rustig ontbijten, de was doen, wat fietsonderhoud, koffie drinken op een terras, een stadswandeling door Troyes, waarbij we o.a. de kathedraal met veel grote gebrandschilderde ramen bewonderen. IJsje eten, weer koffie drinken, en later op een terras het avondeten oplopen. Kortom ontspannen genieten van deze eerste rustdag.

De volgende dag wordt de tent weer opgebroken en gaan we verder richting Auxerre. We fietsen nu wat vaker door dorpjes waar ook wat voorzieningen zijn, maar tussen de dorpen nog steeds veel graan, afgewisseld met het nodige groen. 

Ervy-le-Chatel is een leuk dorp met een mooie oude toegangspoort en een karakteristieke ronde markthal, waarin nu de Office de Tourisme is gevestigd. Hier lopen we weer eens de lunch op met een Plat du Jour. We zitten in een gebied met opmerkelijk veel openbare wasplaatsen. In bijna elk dorp is er wel één, sommige zijn ook nu nog in gebruik. We vinden het weer er dreigend genoeg uitzien om in Auxerre een kamer in een hotel te nemen. Gelukkig komt de regen ’s nachts met bakken uit de hemel. ’s Avonds kijken we samen met de kroegbaas (de andere gasten zitten buiten op het terras) naar de volgende voetbalwedstrijd van de Europese kampioenschappen die Nederland op een dramatische manier van Tsjechië verliest.  

 

 

Ervy-le-Chatel

 

De volgende dag rijden we een heel stuk langs het Canal du Nivernais. Dit kanaal verbindt 3 rivieren met elkaar: Loire, Seine en Yonne, en om alle hoogteverschillen te overbruggen zitten er dan ook heel veel sluizen in. Begin 19e eeuw is dit kanaal aangelegd om met name Parijs van goederen te kunnen voorzien. Het heeft natuurlijk allang die functie verloren, het wordt nu nog alleen voor pleziervaart gebruikt. De huisjes die bij elke sluis zijn gebouwd, en waarin vroeger de sluiswachter (nogal geïsoleerd) woonde, zijn nu in gebruik door kunstenaars en vrijwilligers, die handmatig de sluizen openen en dicht doen voor alle plezierbootjes.

Het stuk waar wij langs fietsen stroomt langs, maar soms ook door de Yonne, heel vreemd om te zien.

 

Sluiswachterhuisje langs het Canal du Nivernais

 

 

 

Les Rochers de Saussois

 

 

 

Le Saussois is een gehucht waar in de buurt plotseling hoge rotsen met gaten (de Rochers de Saussois) langs de weg opduiken; er zijn veel klimmers bezig. 

 

We overnachten op de goedkope camping municipal van het prachtig gelegen Vézelay, dat als een burcht in het landschap ligt, met daarboven uitstekend de kathedraal met prachtige details.

Kort na Vézelay liggen de Fouilles des Fontaines Salées, minerale bronnen met licht radioactief water uit de Gallo-Romaanse tijd. Helaas is de slagboom gesloten, en de sleutel-die-is-zoek!

 

 

Detail van het kerkportaal

in Vézelay

 

 

We hadden al heel wat keren bordjes en stickers gezien die de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela aanduiden, maar vandaag hebben we dan ook een echte pelgrim gezien, d.w.z. een wandelaar. Het valt ons op dat een groot deel van die route over asfalt gaat, lijkt ons niet echt leuk.

Dit is een dag met heel veel dreigende bewolking, maar opnieuw hebben geen regen tijdens het fietsen. We hebben tijdens deze vakantie al heel wat regen gehad, maar nog geen enkele keer tijdens het fietsen!

We besluiten om vandaag al in Prémery te stoppen omdat de volgende camping heel veel verder is. Ook Prémery is weer zo'n dorp dat vergane glorie uitstraalt, veel winkels zijn dicht. Maar gelukkig is restaurant Les Quatre Saisons wel open, we hebben er heerlijk gegeten.

Helaas heeft het vannacht weer eens geregend, dat betekent dus de boel nat inpakken, en dan duurt het altijd wat langer voordat je op pad bent. Bij een bakker in het dorp wat broodjes gekocht en bij een café die met koffie genuttigd. Rond het middaguur arriveren we in Nevers, een grotere plaats met een mooi oud centrum en een prachtige kathedraal met mooie, moderne gebrandschilderde ramen.

Nevers betekent ook het einde van deel 1 van het routeboekje en van dit verslag. We hebben nu ruim 700 km gefietst en zijn 11 dagen onderweg.

 

 

Het hooggelegen Vézelay

 

 

 

 

 

Naar Inleiding 2004 Wageningen - Nevers Cahors - Avignon Home
Nevers - Cahors algemene informatie

 

bijgewerkt: 09-apr-2010