Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home
 

 

 

1999 - Rondrit door de Pyreneeën

 

Deel 2: Wandelen in Parque Nacional Aigues Tortes

Het is inmiddels zaterdag 26 juni en dit wordt onze eerste wandeldag. Helaas begint de dag met regen en onweer. Om 11 uur begint het wat op te klaren, rap op pad dus. We nemen een jeeptaxi waar 9 personen in kunnen, kosten 600 Pts per persoon voor een enkele reis, naar Estany de Sant Maurici, een groot stuwmeer. De tocht verloopt via een hele slechte weg vol gaten. En dan te bedenken dat we met de fiets hadden willen gaan! Nog voor we boven zijn (1950 meter) komt de regen weer met bakken uit de lucht. Gelukkig is er een schuilhut.

Estany de San Maurici

 

 

 

Wandelpad rond het Estany de San Maurici

Zodra het weer droog is zwermt iedereen uit en starten wij onze wandeling rondom het meer. Wat is het hier gigantisch mooi. Het meer is diepgroen en wordt omgeven door gigantische bergen. De rest van de middag is het vrijwel steeds droog en kunnen we nog heerlijk van de zon genieten. Nadat we om het meer heen zijn gelopen, gaan we via de GR11 terug naar Espot. Het is weer prachtig om tussen de bergen te zijn. We zijn omstreeks 6 uur terug in het dorp, waar we nog een cola en Fanta naranja drinken. Daarna onder de douche, scheren, enz. en weer terug naar het dorp om te gaan eten: er is n.l. een restaurantje waar je "al" om half acht kunt eten (negen uur is hier normaal).

’s Nachts onweert het vrijwel continue en regent het gigantisch, maar ons tentje (Birdland Ellips 390) is er tegen bestand. De volgende morgen ziet het er nog steeds niet zo best uit, maar tegen elven begint het toch weer wat op te klaren. Na eerst nog een bakkie in het dorp, gaan we tegen twaalven dan toch maar op pad. We besluiten een stukje van de route naar Estany Negre via de Refugi J.M. Blanc te lopen. Het is een prachtige maar zware wandeling met zeer steile stukken. Desalniettemin komen we om half 3 boven bij het meer. De natuur is weer onbeschrijfelijk mooi; gigantische kale rotsen om je heen. Het is dus volop genieten geblazen. De terugweg is heel zwaar, vooral voor je knieën. Het laatste stuk is dan ook niet meer echt leuk. Je loopt dan vooral door bos en hebt geen uitzichten meer. Om 6 uur zijn we weer terug in het dorp voor wat drinken en een ijsje.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Enkele sfeerbeelden uit het prachtige Parque Nacional de San Maurici

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook onze derde wandeldag is weer geweldig We staan op bij een strakblauwe hemel. Na een kop koffie bij onze 'stamkroeg' nemen we weer de taxi naar Estany de Sant Maurici. Van hieruit lopen we naar Refugi d’Amitges (2380m). Het wordt een cliché, maar de natuur is hier weer adembenemend! Na de Refugi lopen we door naar Port de Ratèra d’Espot. Hier wordt het pas echt ruig. Bomen staan er niet meer. We klauteren en zoeken onze weg over rotslawines (2500 m) tot aan de Estanyet de Port de Rotèra en pauzeren hier om te lunchen. Vanaf hier nemen we de GR11 richting Estany de Maurici. Onderweg verbazen wij ons continu over zoveel pracht, en dat met schitterend weer.

Rustdag in Espot

 

De volgende dag houden we een rustdag ter voorbereiding op ons vertrek en de beklimming (met bepakte fietsen) van de hoogste col tijdens deze vakantie.

Rustdag betekent voor ons: de was doen, fietsonderhoud en lekker lezen. We hebben van Nederlandse buren op de camping een tafeltje, twee stoeltjes en nog twee krukjes (om onze benen op te leggen!) te leen gekregen, nee het leven van een vakantiefietser is zo slecht nog niet…

Bij zo’ n rustdag hoort ook zelf koken bij de tent. Maar dat gaat niet door, want als we met de voorbereidingen willen beginnen, gaat het weer regenen, en niet zo’ n beetje ook. Dus snel naar het dorp gerend. Bij onze 'stamkroeg' maken we een globaal programma voor de rest van onze vakantie: via de Col Puerto de la Bonaguia (2072 m) naar Vielha en dan verder richting St. Girons en langzamerhand de Pyreneeën uit, richting Carcasson.

De laatste van San Maurici

 

Helaas is Jos inmiddels ziek geworden en in plaats van de volgende dag verder te trekken, plakken we er nog een rustdag aan vast. We lopen alleen even naar Super Espot. Dit is de wintersportplaats bij Espot en ligt er nu zeer verlaten en ongezellig bij.

Vandaag koken we wel zelf: Risotto met 4 soorten kaas en een salade van tomaat, komkommer, wortel en Roquefort kaas. Heerlijk!

 

 

Naar Inleiding 1999 Narbonne - Espot

 

Espot - Narbonne

 

Home
Parque Nacional Aigues Tortes algemene informatie

 

bijgewerkt: 18-aug-2021