Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home
 

 

 

1994 - Indonesië: Bali, Lombok en Sumbawa

 

Deel 1: Bali

Vrijdag 3 juni

Omdat ons vluchtschema is veranderd moeten we vandaag al op pad, hoewel we pas morgen vertrekken...  We zullen morgen al om half 10 ’s ochtends vertrekken i.p.v. half 1, met Malaysian Airlines i.p.v. Thai Air en via Frankfurt i.p.v. rechtstreeks.

Ons nieuwe reisschema is:

datum

van 

vertrektijd

naar

aankomsttijd

4 juni

 

Amsterdam

9:35

Frankfurt

10:50

Frankfurt

14:55

Bangkok

6:55

5 juni

Bangkok

10:35

Denpasar (Bali)

17:00

Dus besluiten we om vanavond al naar Schiphol te gaan, fietsdozen te kopen, fietsen in te pakken en in het bagagedepot te stallen en te overnachten in het Ibis hotel op Schiphol, omdat we anders morgen niet op tijd zullen zijn.

Zaterdag 4 en zondag 5 juni

We staan om kwart voor 6 op, ontbijten en gaan met de bus van kwart voor 7 naar Schiphol. Hier zien we nog meer fietsers (o.a. Paul en Jacqueline, die we later nog vaker tegen zullen komen). We moeten eerst naar de Thai balie en later naar de KLM balie om bij Malaysian Airlines in te kunnen checken...

Om 10 uur stijgen we op en om 11 uur landen we in Frankfurt. Hier worden we opgevangen door een dame van Thai Airways (onze oorspronkelijke vliegmaatschappij), die ons snel over de luchthaven loodst om opnieuw in te checken voor het traject naar Bangkok. We staan nu vooraan in de rij en hebben daardoor prima plaatsen: bij het raam, niet roken en bij een nooduitgang (beenruimte!). Van Thai Airways krijgen we ook nog lunchbonnen à DM 30 pp voor alle ongemak. Om kwart over 3 stijgen we op voor onze volgende etappe. We zijn nu al bijna 10 uur op pad en pas in Frankfurt.

De vlucht naar Bangkok verloopt rustig, een beetje zitten dutten. Om 4 uur krijgen we het diner al voorgezet en 's nachts om 1 uur het ontbijt!

Om 2 uur 's nachts (maar dat is inmiddels 7 uur in de ochtend Thaise tijd) landen we en ook hier moeten we weer uren wachten. Ik heb de tijd proberen te doden met me te laten scheren. Na nog wat rondgehangen te hebben bij een koffiebar gaan we op pad voor het laatste stuk naar Bali. Om half 11 stijgen we weer op. Na een kwartiertje komt de gezagvoerder met de leuke mededeling dat wij, nadat we brandstof in zee hebben geloosd, weer terug zullen vliegen naar Bangkok: het landingsgestel wil niet inklappen. Uiteindelijk vertrekken we om half 2 met een ander toestel en om 6 uur 's avonds (= 7 uur lokale tijd) zijn we eindelijk op Bali en daar is het toch allemaal om begonnen!

Na een moeizame paspoortcontrole halen we de fietsen en de bagage op. Mijn doos ziet eruit alsof er bewust mee gegooid is. Vreselijk! We vrezen het ergste wat de fiets zelf betreft, maar daar blijkt uiteindelijk niets mee aan de hand.

Terwijl we met de dozen aan het stoeien zijn, staan er al gelijk een aantal mannen om ons heen die voor vervoer willen zorgen. Hier moeten nog mee leren omgaan. Uiteindelijk zijn we met Paul en Jacqueline (die we al op Schiphol hebben ontmoet) naar Matahari Bungalows gegaan, het eerst overnachtingadres dat door Vlieg en Fiets is geboekt. Een prachtig luxe complex met zwembad en een prima kamer. De airco op onze kamer wordt uitgezet: klanten van Vlieg & Fiets krijgen alleen een fan. Airco kan wel maar dan moeten we per nacht $ 16 bijbetalen.

Na een verfrissende douche eten we nog een klein hapje met Paul en Jacqueline. Voor Indonesische begrippen duur: 10 gulden per persoon.

Na een dag van 36 uur houden we het om 10 uur voor gezien, we gaan naar bed en slapen als een blok tot de volgende ochtend 10 uur.

 

Hotel Matahari Bungalows in Kuta 

 

aanzicht, links 

en 

uitzicht, rechts

 

 

 

 

 

 

 

 

Hari Senin 6 juni

Vanaf ons tafeltje in de openlucht ontbijtruimte hebben we een sprookjesachtig uitzicht op het zwembad met daarachter zwiepende palmbomen. Nu lijkt het wel heel echt!

Na het ontbijt ontmoeten we vier andere Vlieg & Fietsers. Die hebben hun fietstocht er al op zitten en zijn laaiend enthousiast. Vervolgens gaan we geld halen en lopen wat in Kuta rond. We worden stapelgek van de straatventers die horloges, armbanden, heuptasjes en wat al niet meer proberen te slijten. Sommigen zijn zeer vasthoudend en de prijzen dalen snel, heel snel!

We hebben ook nog een stukje langs het strand gelopen, prachtig en heel rustig! (Dat blijkt over 4 weken heel anders te zijn!)

We lunchen bij het zwembad van het hotel, en zonnen en zwemmen ook wat. Vanaf 4 uur is het bewolkt en dreigt er regen. De temperatuur is wel heel aangenaam.

 

Hari Selasa 7 juni

Tijdens het ontbijt begint het te regenen!!! Gelukkig klaart het al snel weer helemaal op.

Om half 9 gaan we op pad voor onze eerste etappe.

Tot Mengwi zijn de wegen verschrikkelijk druk. Dat valt ons bar tegen. Daarna wordt het wel wat beter, maar echt rustig wordt het nog niet.

De omgeving is echter schitterend en ik maak hier voor het eerst kennis met de rijstvelden en ben sprakeloos. Ik realiseer me op dat moment pas echt goed dat ik daadwerkelijk in de tropen ben, en dat een (letterlijke) jongensdroom in vervulling is gegaan. Een moment om nooit te vergeten!

De hele rit moeten we "Hello" roepen, iedereen zegt ons gedag.

Om 1 uur zijn we in Ubud, het einddoel van deze eerste etappe. We hebben een adresje, dat we van vrienden hebben gekregen, opgezocht en gevonden. Het ligt pal aan de hoofdweg en er raast heel wat verkeer overheen, maar de bungalowtjes zelf liggen achter een muur en zodra je daar achter bent hoor je het verkeer nauwelijks meer.

Kort na onze aankomst horen we tromgeroffel, wij erop af! Het blijkt de repetitie van een gamelanorkest te zijn. Leuk om mee te maken.

Bij Café Lotus gebruiken we een lichte lunch. Café Lotus is een schitterend complex met een oude tempel en een prachtige vijver met lotusbloemen.

Na de lunch gaan we naar Monkey Forest. Hier schijnen nog zo'n 500 apen te zitten. Omdat we er aan het eind van de middag zijn, hebben ze zich al aardig volgevreten en zijn daarom ook minder agressief dan ze soms schijnen te zijn. Ze zijn dan ook vrij natuurlijk bezig: in bomen aan het springen en spelen. De brutaaltjes zijn nog wel erg toeristisch en ik krijg het nog aan de stok met één van hen.

Op de terugweg lopen we Paul en Jacqueline weer tegen het lijf. We eten samen in Wayan Restaurant. Een prachtig restaurant, heel sfeervol, met een prachtige tropische tuin.

’s Avonds gaan we naar een voorstelling van Balinese dansen. Heel gracieus. Iemand vertelt het verhaal en de dansers beelden het uit, begeleid door een orkestje van met name slagwerk.

 

Hari Ribu 8 juni

Tijdens het ontbijt maken we kennis met Mr. Oka, de eigenaar van het bungalowcomplex. Hij heeft uitgebreide verhalen over vroeger. Hij spreekt nog perfect Nederlands. Wij vinden het een echte aristocraat.

Veel later dan gepland, maar wat is planning in dit land, gaan we naar de ochtendmarkt. Hier kopen we, na zéér hard onderhandelen, (28.000 i.p.v. 50.000 Rp) twee tafellakens en 6 servetten.

Vervolgens gaan we naar de groente-, fruit-, vlees-, vis- en wat-al-wat-niet-meer markt. Het stinkt er geweldig en veel spullen zien er erg onhygiënisch uit; overal zitten beestjes op en in.

Om half 12 gaan we richting restaurant Wayan voor een kop koffie met wat lekkers erbij; uiteindelijk lunchen we daar ook.

Aansluitend gaan we op pad voor een wandeling naar Nyukuning met rijstvelden. Na enig zoeken vinden we het juiste pad. Een leuke wandeling! Het dorp zelf is ook heel leuk. Via Monkey Forest lopen we naar "huis" terug.

Vervolgens pakken we de fiets en gaan naar Petulu. Hier overnachten duizenden witte reigers. 's Morgens verlaten ze het dorp en ’s middags tegen 5 uur komen ze terug. Een prachtig gezicht al die bomen vol witte vogels.

Op de weg terug stuiten we op één of andere processie. Het blijkt een terugkerend ritueel te zijn. Om de 30 weken gaat men, gekleed in traditionele kleding, langs 3 kleinere tempels waar mensen worden opgehaald, om tenslotte samen naar een grote tempel te gaan om offers te brengen.

 

Ubud

Markt

 

Naambordje: 

4 laki-laki (jongens) + 3 perempuan (meisjes) = 

7 kinderen

 

 

 

 

Hari Kamis 9 juni

Ook vandaag weer bijtijds opgestaan. Zo kunnen we vroeg vertrekken, voordat het echt heet begint te worden. De hemel is strakblauw; het belooft dus een mooie dag te worden.

De route loopt via Gianyar naar Klunkung. Ook hier is het weer erg druk op de weg; we ademen de hele tijd uitlaatgassen in. Niet echt prettig. De omgeving daarentegen is bijzonder mooi. In Klunkung drinken we thee en koffie (twee grote glazen thee en één koffie voor 900 Rp = ca. 90 cent).

Na Klunkung wordt het eindelijk rustiger en rijden we door bananenplantages, rijstvelden, en langs de zee met kleine vissershutjes. De mensen leven hier nog heel primitief.

 

Bij "Bat Cave", de tempel Pura Goa (Goa Lawa), stoppen we. Er blijkt een grootse ceremonie aan de gang te zijn. Hier gingen dus al die vrachtwagens volgepakt met mensen naar toe!

Processie naar de Pura Goa

 

Honderden mensen in traditionele kleding brengen offers de tempel in. Wij hebben de tempel i.v.m. de drukte niet bezocht.

Na weer een stukje fietsen krijgen we een prachtig uitzicht op de kustlijn. Dus stoppen we weer! Hier krijgen we "gratis" kettinkjes van een stel jonge kinderen, maar wij voelen ons daarna toch wel verplicht om van hen ansichtkaarten te kopen (eerst nog afdingen van 3000 Rp naar 1500 Rp per 10 stuks)

Onderweg spreken we nog een Nederlands stel dat al drie maanden onderweg is voor hun huwelijksreis door Indonesië. Fantastisch!

 

Aansluitend rijden we door naar Padangbai. Hier treffen we Paul en Jacqueline ook weer eens aan. We overnachten in Rai Inn Beach Bungalows. 's Avonds eten we bij Mama Ibu Komang. Volgens onze Lonely Planet gids een beroemde eettent, maar het valt een beetje tegen omdat met name mijn eten niet gaar is.

Bij een ander tentje kletsen we nog een hele tijd gezellig met Paul, Jacqueline en twee andere Nederlanders.

Bali: beelden, beelden en nog eens beelden 

 

Naar Inleiding 1994 Bali terug op Lombok Home
Lombok terug op Bali
Sumbawa algemene informatie

 

bijgewerkt: 08-apr-2010