Home

Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg

Home

 

2019 - Fietsen van Wageningen naar Venetië

 

Deel 1: van Wageningen naar Innsbruck

 

 

 

 

 

Inleiding

 

 

 

Wageningen - Innsbruck

 

tekst

 

foto's

 

 

 

Innsbruck -  Venetië

 

tekst

 

foto's

 

 

 

 

Algemene informatie

 

Vr 14-6

We starten om 9:30 uur, met een grijze vochtige lucht en als de pont ook nog net voor onze neus wegvaart, hebben we geen super begin. Maar het fietsen gaat goed ondanks wat tegenwind. Na 13 km zijn we bij Ewijk (aan de Waal) waar we de Reitsma route oppakken. In Nijmegen besluiten we een koffiepauze te nemen, ook al omdat de lucht wel erg donker begint te worden. Als we net zitten valt er een flinke regenbui, niet lang, wel hard. Het blijkt achteraf de enige bui van de dag te zijn. Verder hebben we vooral veel zon en aangename temperaturen van 22-25 graden. We lunchen op een kerkplein in Geffen: lekker in de zon. Hier reserveren we ook ons onderkomen voor de komende nacht in Arcen.

De route is rustig, autoluw, het wegdek meestal goed. Na nog een frisdrank in Well (waar volgens het routeboekje geen kroeg zou zijn...) blijkt de weg naar het voetveer naar Blitterswijck te zijn afgesloten. Uiteraard gaan we die weg toch in. Over gloednieuw asfalt bereiken we het pontje!

Daar gaan we van de route af naar het Fletcher Hotel Rooland.

Douchen, omkleden, biertje, avondeten.

 

Za 15-6

Na een uitgebreid ontbijtbuffet gaan we op pad voor de tweede etappe. De lucht is grijs en klam, en na een paar minuten begint het echt te regenen. Hard genoeg om het regenjack aan te trekken, niet hard genoeg om te stoppen. Na een half uurtje is het weer droog en kunnen de regenjacks weer uit.

De koffiestop is in Kessel, waar we ook de Maas oversteken en genieten van een heerlijk stuk onvervalst Limburgse vlaai.

In Herkenbosch eten we  onze eigen broodjes .

Daarna zijn we al snel bij de (onzichtbare) grensovergang met Duitsland: aan de verkeersborden zien we dat we de grens gepasseerd zijn.

We moeten dan besluiten of we de grotendeels onverharde route langs de Rur gaan fietsen of de geheel geasfalteerde, maar langere route. We kiezen voor de laatste optie. Die is niet zo mooi als de eerste (die we overigens in 1998! al eens hebben gefietst), maar door de regen van de laatste dagen verwachten we dat de onverharde route waarschijnlijk behoorlijk slecht zal zijn.

Het gaat vlot, inderdaad over goed asfalt, autoluw en door typisch Duiste dorpjes,, die er hier foeilelijk uitzien. Na 85 km komen we aan in Linnich waar we een kamer in Hotel Garni Julia hebben gereserveerd. Onze verwachtingen zijn niet hoog, maar dat valt erg mee. Het dorp stelt echter weinig voor. Een echte kroeg hebben we niet kunnen vinden. Een biertje drinken we dan ook bij de Pizzeria om de hoek, waar we gelukkig buiten kunnen zitten en ook een lekkere pizza en macaroni kunnen eten.

Het is vanavond feest in het dorp: het jaarlijkse vuurwerk m.m.v. de brandweer en een aantal muziekkorpsen.

 

Zo 16-6

We worden om 6 uur gewekt door de sirene van de brandweerkazerne en het vervolgens wegrijden van 3 brandweerauto’s met loeiende sirenes. Het blijft voor ons onduidelijk of dat iets met het feest van gisteravond te maken heeft, of dat er ergens brand is.

Na een uitstekend ontbijt vertrekken we om 9:15 uur.

Daarna pakken we de alternatieve = geasfalteerde Rur Ufer Route weer op. Deze is vandaag veel leuker dan gisteren omdat we nu door boerendorpjes komen en tussen landbouwpercelen doorrijden.

De koffiestop is in Merken bij een ‘Tabac’: prima koffie!

Vervolgens verder om in Niederau weer op de officiële route terug te komen. Lunchpauze houden we in Zyfflich op een bank op een groot plein. We sluiten ons middagmaal af met een cappuccino bij een Chinees!

Hier beslissen we ook dat we in Lüftelberg zullen eindigen bij een pension vol curiosa: Tante Lotti.

De route blijft verder gaan over prachtige landbouwweggetjes en ondanks donkere wolken blijft het droog.

Na 94 km komen we om half 5 aan bij Tante Lotti: we vallen van de ene verbazing in de andere. De uitdragerij van Malle Pietje is er niets bij, wat een curiosa! Overal staan beeldjes, bordjes, kerstmannen enz. De eigenaars zijn beiden 84 jaar, maar heel kwiek. Er is een enorme tuin bij. We krijgen, nou ja kopen bier uit de koelkast en kunnen (telefonisch) eten bestellen bij een pizzeria een of twee dorpen verderop (er is in dit dorp echt niets). Deze komt het bij het pension afleveren. De tuin is groots met een prachtig uitzicht. Het staat te koop, maar is voor veel potentiële kopers te groot (en dus ook te duur). Na nog een rondje door het dorp, zit de dag er weer op voor ons.

Hoewel men ons gezegd had dat er geen ontbijt verkrijgbaar was, maken ze voor ons een uitzondering en maken wel ontbijt.

 

Ma 17-6

Het ontbijt bij Tante Lotti was eenvoudig maar prima. Ook hier binnen kijken we weer onze ogen uit, overal staan en hangen bijzondere dingen.

We worden uitgezwaaid als we vertrekken richting Kottenforst.

De route is prachtig, rustig en veel door het bos. Na 30 km bereiken we iets voor Remagen de Rijn. Het wordt nu veel drukker. We fietsen over de  Rijnpromenade en stoppen in Remagen voor onze eerste koffie.

Het vervolg van deze etappe is steeds vlak langs de Rijn met af en toe een omweg a.g.v. van een industrieterrein. De tweede koffiestop is op een rijnterras in Weissenturm. Helaas gooi ik daar een glas water om en krijgt het routeboekje de volle laag. We besluiten om daar langs het water op een bankje te gaan lunchen zodat het boekje in zon en wind kan drogen; dat is aardig gelukt.

We vervolgen onze weg en komen weldra in Koblenz. We moeten wat draaien en keren, maar met de GPS lukt dat probleemloos en zijn we in no-time bij das Deutsche Eck: de plek waar Rijn en Moezel samenkomen. Het water van beide rivieren heeft een verschillende kleur en dat vermengt zich heel langzaam. Er staat ook een gigantisch standbeeld van keizer Wilhelm I.

Om half 6 komen we na 94 km aan bij Pension Mittelrhein in Boppard waar we een kamer hebben gereserveerd. Een prima adres, echt een aanrader!

We eten bij Restaurant Severe Stube, waar ze een ‘gut bürgerliche Küche’ hebben.

Daarna bekijken we Boppard nog wat: leuke oude stad met fraaie kerk en veel vakwerkhuizen. We sluiten af met ijs bij een Italiaans ijskiosk.

 

Di 18-6

Na weer een prima ontbijtbuffet (het wordt eentonig) gaan we vol goede moed op pad en fietsen langs de Rijn verder naar het zuiden. Eerst is het nog druk op boulevard/wandel-/fietspad, maar dat wordt steeds minder. In Sankt Goar, al na 15 km, houden we onze eerste cappuccino stop. We hebben er gewoon zin in!

Daarna moeten we wat verder van de Rijn af fietsen: op een fietspad links van de weg. Dat betekent dat de tegemoetkomende auto’s vlak langs je heen racen. Naast de weg of naast het fietspad ligt het spoor, waarover elke 5 minuten een goederen- of personentrein voorbij komt. Niet leuk dus. Dat duurt zo’n 30 km, tot Bingen. Daar drinken we onze tweede cappuccino, dit keer met heerlijk appelgebak.

Gelukkig komen we daarna weer op de bekende rustige landbouwweggetjes.

Tot Ingelheim is het weer een feest om te fietsen. Hier kopen we een drankje en eten onze broodjes op een groot plein op. Ook onze overnachting geregeld: Hotel Becker in Nieder-Olm. Dat betekent nog 19 km fietsen over prachtige binnendoor weggetjes.

Hotel Becker is oud, maar ziet er goed = schoon uit, en de eigenaresse is vriendelijk.

 

Wo 19-6

Na uiteraard een prima en uitgebreid buffetontbijt vertrekken we om 9:15 uur uit Nieder-Olm. Het belooft een warme dag te worden.

We fietsen vandaag weer een stuk langs de Rijn... Wat echter nieuw is: we gaan in Nierstein met een pont oversteken. De oversteek kost € 2,50, dat is veel meer dan de € 0,80 voor het Lexkesveer in Wageningen, maar de Rijn is hier dan ook stukken breder.

De temperatuur loopt verder op en komt dik boven de 30 graden.

Koffie drinken we, na lang zoeken en vragen, in de haven van Gernsheim. We nemen daar ook een heerlijk volkorenbroodje kaas, salami, komkommer en tomaat. Lekker in de schaduw.

We hebben inmiddels ruim 50 km gefietst en twijfelen of we in Lorsch (na 70 km) of in Ladenburg (na ca. 100 km) zullen stoppen. Lorsch is een aantrekkelijk oud dorp, Ladenburg is wat groter. We stellen de beslissing uit tot in Lorsch. We stoppen daar voor een frisdrank en kijken er wat rond. Het is inderdaad een leuk dorp met fraaie oude gevels en poortjes, maar besluiten toch om door te fietsen, en reserveren Hotel Leonardo in Ladenburg.

We fietsen dus nog 30 km verder in de hitte, en drinken veel, heel veel. We komen om 5 uur aan in Ladenburg en hebben dan nog een half uur nodig om het hotel te vinden. Maar het is een prima hotel, de kamer is lekker koel en voor de verandering op de begane grond. Fietsen in de garage en een gratis automaat met koele vruchtensap op de gang!

 

Do 20-6

Afgelopen nacht heeft het flink geonweerd, geregend en hard gewaaid. Onderweg zien we later de gevolgen.

We beginnen met wat rond te kijken in Ladenburg. Dat heeft inderdaad een mooi, overzichtelijk oud centrum.

Vervolgens fietsen we via een prachtige route langs de Neckar verder naar Heidelberg, een grote stad met een oud centrum. Maar het is er vooral druk (wat o.m. blijkt uit de bediening op het terras). We vertrekken snel weer.

We fietsen over een prachtige en rustige route verder langs de Neckar, soms door landbouwgebieden over prima asfalt, soms door het bos over onverharde, maar redelijke paden. In Neckarsteinach stoppen we voor een cappuccino+ , nou zeg maar rustig++! Hier is de bediening weer voortreffelijk.

In de buurt van Ebernach lijkt het dat we eindelijk een flinke bui over ons heen zullen krijgen, maar na een stop van 5 minuten is het weer droog: regenjacks zijn niet nodig.

We overnachten in Bad Wimpfel.

 

Vr 21-6

Rustdag, dat betekent voor ons dat we Bad Wimpfel gaan bekijken.

Het is weer zo’n typisch Duits dorpje met heel veel vakwerkhuizen, vaak honderden jaren oud.

Gebouwen uit de 12e eeuw zijn o.a. Kaiserpfalz, een oud regeringsgebouw, en de stadsmuur met enkele wachttorens, Roter Turm en de Blauer Turm. Deze laatste wordt al 650 jaar lang bewoond door een torenwachter, maar is nu helaas in restauratie.

Verder is het heerlijk wat door het dorp rond te dwalen, de vele oude pandjes te bekijken en af en toe een cappuccino te drinken.

De lunch hebben we op de kamer, we zoeken regelmatig de schaduw op.

Verder stond er voor vandaag fietsonderhoud en siësta houden op het programma.

We eten ’s avonds een gerecht uit deze streek: Maultaschen, een deegpakket (ca. 15 x 10 cm) uit de oven, gevuld met verschillende zaken, bijv. spinazie en gehakt, en overbakken met kaas of een saus.

 

Za 22-6

Na de rustdag stappen we weer vol goede moed op.

Ondanks een niet zo gunstige weersverwachting is het een prima fietsdag, met veel zon geworden!

We fietsen opnieuw over prachtige binnendoor- en landbouwweggetjes, die bijna allemaal autovrij, en op z’n minst autoluw zijn. Ongelofelijk hoeveel er daarvan hier zijn, én door Reitsma zijn gevonden. We rijden nu vaak langs of in de buurt van de rivier de Kocher. Het is hier minder druk dan langs de Rijn en Neckar. We fietsen nu ook vaak over voormalige spoorlijnen. Dat betekent o.m. dat de klimmetjes niet supersteil zijn. Kortom een heerlijke fietsdag.

Koffie is er echter pas na 43 km, eerder was er geen mogelijkheid. Maar deze in Forchtenberg was dan ook prima, d.w.z. met heerlijk gebak.

De lunchpauze houden we op een bank langs de route met een prachtig uitzicht op het dal van de Kocher. Dat zijn voor ons toch altijd de mooiste plekjes om onze boterhammen op te eten.

Wat verder rijden we onder de hoogste brug van Duitsland door, 185 meter, waar een snelweg overheen loopt.

Daarna is het nog maar 14 km naar onze eindbestemming, hotel Goldener Ochsen in Cröffelbach.

Precies als we aankomen, begint het te regenen. En niet zo’n beetje ook! Er zit ook nog onweer bij. Wat een mazzelaars!

We eten in het hotel, een andere mogelijkheid is er niet in dit dorp. Voor het eerst in deze vakantie binnen.

 

Zo 23-6

Na een nacht met eerst last van feestgangers en later van het verkeer wat onder ons raam door komt scheuren, smaakt het uitgebreide ontbijtbuffet toch weer heer heerlijk.

Het is weer droog geworden en ook de wolken die vanochtend nog in het dal hingen, zijn opgetrokken. Dus we gaan vol goede moed op pad.

De route is vandaag meer heuvelig dan tot nu toe. Daar moeten onze klimspieren nog aan wennen.

De eerste koffiestop hebben we in een Gasthaus in Jagstheim, de tweede op een terras in Ellwangen, een gezellig aandoend dorp.

Op een bank langs de route in de buurt van Lauchheim genieten we weer van onze lunch.

Ook vandaag is het weer de hele dag droog gebleven, ondanks nogal wat donkere wolken. We hebben heel even in een bushokje staan schuilen, maar dat was meer preventief dan noodzakelijk.

Het was af en toe echt klimmen met als zwaarste een stuk van 2 km van 6-7% richting het kasteel van Kapfenburg, dat we ook bezocht hebben

Helaas hebben we nu geen GPS-track van de route meer; kort na onze lunch bleken we bij het einde te zijn. Volgens ons zou dat pas in Garmisch-Partenkirchen het geval moeten zijn. Blijkbaar heeft Reitsma de route in tweeën geknipt zonder dat ik het in de gaten heb gehad. Dat betekent een dag of 3 zonder de steun van de GPS fietsen voordat we in Bad Tölz weer een track hebben van de Bikeline route. Moet geen probleem zijn, maar is minder relaxed.

 

We logeren in Gasthaus Zur Krone in Neresheim, eenvoudig en goedkoop.

Na het avondeten bij het hotel lopen we nog even door het dorp om wat kerken, het kerkhof en de hooggelegen abdij op afstand te bekijken.

 

Ma 24-6

Ook hier weer een goed ontbijt in buffetvorm.

Na enig zoeken, omdat we geen GPS-track hebben, komen we weer op de route en vervolgen we onze tocht richting Venetië. Het wordt eentonig maar ook nu rijden we weer op prima en stille landbouwweggetjes. Niet spectaculair, maar steeds autovrij of autoluw. Prima asfalt, en als het onverhard is ook prima te befietsen.

We zijn dan ook al snel in Dillingen aan de Donau voor onze eerste (en naar later blijkt enige) koffiestop. Leuke en gezellige stad trouwens.

Daarna weer verder over rustige wegen, vooral langs de Lech.

De lunch maken en eten we op een bankje langs de route.

We komen om ca. 15:00 uur bij Dom Hotel in Augsburg aan. Dat is ideaal gelegen: dicht bij de route (2 km) en op loopafstand van het centrum.

Augsburg is een prettige stad met 150.000 inwoners en een universiteit. Het is er gezellig en niet te druk, met veel fietsers/studenten.

Er valt veel te zien en we bekijken wat hoogtepunten:

-   Rathausplatz met Rathaus (17e eeuw), Perlachturm (70 m hoog) en de Augustusbrunnen van de Nederlandse kunstenaar Hubert Gerhard.

-   Fuggerei: een door de familie Fugger gestichte sociaal woningbouwproject, in 1521! Alleen beschikbaar voor vrome mensen met een onberispelijk gedrag. Het bestaat nog steeds in z’n oorspronkelijk vorm en er is nog nooit een huurverhoging geweest; de huur bedraagt nog altijd € 0,88 per maand. De regels zijn ook nog steeds hetzelfde, o.a. dat de toegangspoort om 22:00 dichtgaat. In 1944 is Augsburg zwaar gebombardeerd, omdat de Messerschmitt vliegtuigfabriek er was gevestigd. Ook de Fuggerei heeft daar z’n deel van mee gekregen. Een fototentoonstelling in een voormalige schuilkelder laat daar wat over zien.

-   Maximillianstrasse. Aan deze straat staan prachtige huizen met Renaissance gevels van rijke burgers, o.a. het Weberzunfthaus dat helemaal beschilderd is.

 

Di 25-6

We hebben (uiteraard) weer van een uitstekend ontbijtbuffet genoten. Het Dom Hotel in Augsburg is echt een aanrader: super ligging tegen het centrum aan en toch heel rustig, zeer vriendelijk personeel, prima faciliteiten (o.a. een zwembad en sauna), en dicht bij de route.

We komen weer makkelijk op onze route, het onverharde fietspad langs de Lech, terug.

We belooft een hete dag te worden, de voorspelling is 33 graden!

We fietsen nog 10 km over dit prima pad, maar dat gaat na een tijdje toch vervelen. Hoewel we vlak langs de Lech fietsen krijgen we die amper te zien. Verder hebben we ook geen bijzonder uitzicht. We vinden het dan ook prima dat we weer op asfalt komen en verder gaan op de ons zo vertrouwde landbouwweggetjes. Na 23 km koffiepauze in Metching bij de bakker, een mooie ontmoetingsplaats!

We raken weer uitgebreid in gesprek met mensen die niet begrijpen dat je zo ver kunt fietsen. Het meest verbaasd is men over het feit dat de route via Metching gaat, daar is echt niets te beleven. Voor fietsers echter wel: koffie met appeltaart!

Daarna weer verder over bijna autovrije wegen. De tweede koffiepauze is gepland in Geltendorf. Maar om de een of andere reden stellen we dat uit, rijden vervolgens verkeerd en in de volgende plaats (Eresing) is de koffietent gesloten... Uiteindelijk vinden we in Windach een terras in de schaduw (hier zou volgens Reitsma niets zijn). De koffie is lekker en we regelen ook telefonisch onze overnachting in Gasthof Seefelder Hof in Diessen. Bij Booking uitverkocht, maar we hebben al vaker gemerkt dat dat niet wil zeggen dat het vol is. Ook hier weer aan de babbel met mensen die willen weten waar we mee bezig zijn, en daar niets van begrijpen.

Kort buiten Windach lunchen we in de schaduw langs de route.

Daarna nog even doorbijten tot Diessen, met af en toe zicht op de grote Ammersee. Dit is duidelijk een toeristisch gebied, maar voor de afwisseling niet verkeerd.

Het hotel ziet er prima uit. Gedoucht, naar het meer gelopen, biertje (dat is niet het goede woord voor 0,5 liter bier) gedronken en lekker Mexicaans gegeten. Daarna uitpuffen op ons balkon, en vooral niet teveel bewegen; om 21:00 uur is het nog 32 graden.

 

Wo 26-6

Na een nacht slecht slapen vanwege de hitte en weer een uitgebreid buffetontbijt gaan we op pad om:

-   de 1000 fietskilometers te overschrijden;

-   het eerste deel van de route af te sluiten, d.w.z. de route van Hans Reitsma die uiteindelijk naar Rome gaat;

-   de zelf uitgeplozen route van Eberfing naar Bad Tölz te gaan fietsen, en

-   bij het begin van de Bikeline Route naar Venetië in Bad Tölz uit te komen.

Alles is gelukt, het ene wat makkelijker dan het andere. De eerste 2 punten gaan als een tierelier. We fietsen weer over prachtige rustige binnenwegen. De omgeving is nu wat meer golvend en daarmee aantrekkelijker. Na een eerste koffiestop op een prachtig plein in Weilheim en een tweede bij een Gasthof in Eberfing, beginnen we aan het laatste, zelf uitgezette stuk naar Bad Tölz. De eerste helft gaat prima over een mooie rustige weg via Antdorf naar Penzberg. Daarna lukt het niet om een drukke weg te ontlopen, ondanks fietsbordjes en de GPS-aanwijzingen. Uiteindelijk lukt het natuurlijk wel en komen we na 70 km aan bij Hotel Marienhof, waar we onderweg een kamer hebben gereserveerd. Het hotel ziet er prima uit, het ligt ca. 2 km buiten Bad Tölz bij een Kurpark.

Na een lange rustpauze die hard nodig was vanwege de hitte (33+) van vandaag, gaan we op de fiets naar het dorp. Het centrum ziet er keurig gerestaureerd uit, mooie oude gebouwen.

We eten bij de Griek een seniorenteller: meer dan genoeg. De ober blijkt van 1988-1991 in Nederland gewerkt te hebben en spreekt nog steeds Nederlands!

 

Do 27-6

Vaste prik: redelijk goed geslapen, prima ontbijt en om 9 uur zitten we op de fiets.

We rijden via het Kurpark in 2 km naar de route van Bikeline die hier in Bad Tölz bij de Isarbrücke voor ons begint. Dat is wel even wennen na bijna 2 weken Reitsma-stijl. De route is nu niet meer in km’s beschreven, maar als tekst. Bevalt na 1 dag fietsen nog steeds niet. Gelukkig is de GPS-track ok, en te vertrouwen.

Als snel komen we op een onverhard pad, slechter dan we gewend zijn. Daarna fietsen we langs een provinciale weg, drukker dan we gewend zijn. De koffiestop in Fall is dan ook zeer welkom. Gelukkig is de cappuccino goed en de aardbeientaart erg lekker.

Maar als we daarna weer op pad gaan.... wat een ellende! Een onverhard pad met keien, af en toe steil omhoog (15-18%) en steil omlaag. En dat meer dan 12 km lang. We zijn dan ook blij als we weer op een fietspad, ook al is het langs een drukke weg, kunnen fietsen. Dan blijkt er ook nog in Achenwald geen koffietent te zijn. We zijn daar even van de route af gegaan, omdat we weer onverhard steil omhoog moesten. Dan maar over een drukke weg. Gelukkig komen we dan al snel wel een terras tegen waar we onze dorst lessen met een groot glas cola/appelsap.

We besluiten niet verder te fietsen dan Achenkirch, dat is ca. 56 km. Bovendien is het vandaag weer bloedheet (om half 6 nog 32 graden).

Bij het hotel prima gegeten.

Omdat Achenkirch op 935 meter hoogte ligt, en het hotel zelfs op 945, hebben we goede hoop dat het vanavond/vannacht flink zal afkoelen.

 

Vr 28-6

Het was inderdaad afgelopen nacht minder warm dan de afgelopen nachten: dus beiden goed geslapen. Het ontbijt was uiteraard weer zoals we dat inmiddels gewend zijn.

We zaten voor 9 uur op de fiets voor de etappe naar Innsbruck. Zonder probleem snel op de route en weer genieten van de omgeving. Prachtige bergen met nog plukken sneeuw, en kilometers lang langs de Achersee, autovrij en vrijwel vlak.

Maar dan krijgen we een afdaling met heel veel bochten, onverhard met grote stenen en meer dan 15%! En dat 5 km lang, echt niet leuk. We hebben de koffie in Wiesing dan ook dik verdiend.

Vervolgens komt er helaas nog een vervelend stuk: 8 km pal langs een hele drukke snelweg (A12). Verschrikkelijk!!

Daarna de tweede welverdiende cappuccino in Wattens. De laatste 20 km naar Innsbruck zijn gelukkig weer wat rustiger. Veelal langs de Inn, die hier heel snel stroomt en een hoge waterstand heeft.

Om 3 uur zijn we bij hotel Engl dat aan een nogal drukke straat ligt, maar wij krijgen een kamer in de dependance op 100 meter van het hotel, waar het heel rustig is; het is wel erg warm op de kamer. Hopelijk koelt het vanavond/vannacht wat af, Innsbruck ligt nl. op ca. 600 meter.

We hebben vanmiddag de oude binnenstad wat verkend en mooie dingen gezien, zoals prachtige gevels en torens, de stadspoort en natuurlijk Het Gouden Dak (Goldenes Dachl, een voormalige loge van Maximilan I uit 1507 die met koperplaten is bedekt). En steeds zie je weer de imponerende hoge bergen in de omgeving. Vooral de 2300 meter hoge Hafelekar Spitze is overal te zien. En daar gaan we morgen met de kabelbaan naar toe!

 

Voor foto's van dit deel van de tocht, zie Wageningen - Innsbruck, fotos

 

Voor het vervolg van de tocht naar Venetië, zie deel 2: Innsbruck - Venetië, tekst

 

 

 

Home

bijgewerkt: 13-feb-2020