Home Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg Home
 

 

 

2002 - Toscane & UmbriŽ

 

Deel 1: Toscane

Als we na 21 uur reizen met NS en Trenitalia via Verona eindelijk in Florence aankomen, kan onze fietsvakantie beginnen. Met de fiets aan de hand lopen we over het plein langs de Duomo, Palazzo Vecchio en de vele andere prachtige middeleeuwse gebouwen richting Ponte Vecchio. We steken de Arno over en komen na 10 minuten fietsen, klimmen dus, op  camping Michelangelo aan. Deze camping is op 10 juni al bomvol, maar voor 2 fietsers met een klein tentje is altijd wel een plaatsje te vinden.

's Avonds gaan we naar het dicht bijzijnde Piazza Michelangelo en hebben een prachtig uitzicht op het lager gelegen Florence.

We brengen dit jaar geen uitgebreid bezoek aan Florence, dat hebben we vier jaar geleden al gedaan, zie het verslag van 1998: Van Wageningen naar Florence.

De volgende dag gaat het avontuur echt beginnen. We gaan op weg naar San Gimignano, met onderweg o.m. een cappuccino stop in Montespertoli, niet wetende dat we over 6 dagen weer op hetzelfde terras zullen zitten uitpuffen. Verder bezoeken we onderweg Certaldo Alto, een oud stadje dat eigenlijk maar uit 1 straat bestaat, de  Via Boccaccio, genoemd naar de schrijver van Decamerone. Aangekomen in San  Gimignano rijden we direct door naar de camping, omdat we hebben gelezen dat San Gimignano 's avonds veel leuker is om te bezoeken dan overdag; de hordes toeristen die met bussen worden aangevoerd zijn dan weer vertrokken. De camping ligt een paar kilometer buiten San Gimignano en heeft gelukkig veel schaduw, want het is inmiddels behoorlijk heet geworden.

's Avonds bekijken we San Gimignano, er zijn inderdaad veel torens, maar wij vinden het op een afstand veel mooier, dan binnen de stadsmuren. Het door Luc Otreman aanbevolen restaurant 'Enoteca Il Castello' blijkt een eetfabriek te zijn, onvriendelijk personeel, het eten stelt niet veel voor en of je maar op wilt schieten, want de volgende gasten staan te wachten...

De volgende dag bezoeken we, op weg naar Nicolino, oa. Volterra, een prachtige stad (uiteraard strategisch, dus hoog gelegen, zoals alle steden die we in deze vakantie bezoeken) met schitterende gebouwen op het Piazza dei Priori, zoals het 13e eeuwse Pallazzo dei Priori (zie foto) en het Palazzo Pretorio met een fraaie toren. 

Na een bezoek aan zo'n hooggelegen stad is het natuurlijk weer heerlijk afdalen. We besluiten niet door te rijden tot aan Cecina (dat aan zee ligt), zoals de routebeschrijving aangeeft. We proberen op deze manier de drukte te ontlopen. We gaan een kilometer of 8 voor Cecina in noordelijke richting naar Ripperbella. We vinden enkele kilometers voorbij Riperbella, na weer stevig geklommen te hebben, een leuk familiehotel in Nicolino.

De volgende dag gaan we op pad naar Pisa en dat betekent dat we het laatste stuk door een vrijwel vlak landschap rijden. Pisa zelf is natuurlijk erg toeristisch, maar dat weet je als je er naar toe gaat. In Pisa draait alles om het Campo dei Miracoli, waar de Torre Pendente inderdaad wel erg scheef staat, maar waar op het groene gras ook een prachtige witte Duomo en Baptisterium staan. Het toeristisch gebeuren, de stalletjes met souvenirs, staan gelukkig niet in het blikveld op al dit fraais. 

 

 

 

 

 

De camping van Pisa, uiteraard 'Torre Pendente' geheten, ligt zo ongeveer om de hoek van Campo dei Miracoli en heeft schitterend vernieuwd sanitair.

Vanuit Pisa gaan we de volgende dag verder naar het noorden naar Lucca, ook weer zo'n prachtige stad. Lucca is omgeven door middeleeuwse stadsmuren waardoor je op enkele plaatsen naar binnen kunt. Je komt dan bij prachtige pleinen uit zoals de Piazza Napoleone en de Piazza San Michele, waar ook de schitterende kerk met dezelfde naam staat waarvan de voorgevel helemaal uit witte en groene marmerblokken is opgetrokken, zoals op deze foto's te zien is.

Na Lucca gaan we verder richting Seravezza waar veel marmergroeven zijn. Die groeven schitteren je vanuit de verte toe als bergpieken waar sneeuw op ligt. Na overnacht te hebben in Querceta, vervolgen we onze weg die na een paar kilometer serieus begint te stijgen; we beginnen aan een fraaie maar niet al te zware klim naar 800 m. Dit gebied, onderdeel van de Alpi Apuane, lijkt meer op de Dolomieten dan op Toscane, maar het  is hier schitterend en zeer rustig. En na de klim volgt een lange afdaling naar Castelnuovo. Omdat we ergens verkeerd rijden, moeten we via een klim naar Barga en dalen dan weer af naar Bagni di Lucca.

De volgende, zondag 16 juni, ontbijten we in een dichtbij ons hotel gelegen pastecerria (soort lunchroom, maar dan om te ontbijten). Het is vrij gebruikelijk dat je met name in kleinere Italiaanse hotels niet kunt ontbijten. Daarna volgt al snel een schitterende klim naar de Foce del Trebbio, waarvoor we een hoogteverschil van 600 meter moeten overwinnen. De afdaling brengt ons via een heleboel papierfabrieken die zij aan zij langs een riviertje staan, in het dorp Collodi. Hier is het vandaag feest met jongens en meisjes in oude kledingdracht. Collodi staat bekend als het 'geboortedorp' van Pinocchio; schrijver Carlo Lorenzini gebruikte Collodi namelijk als pseudoniem. 

De rit van vandaag eindigt in Vinci, waar we het museum van Leonardo da Vinci willen bezoeken. In dit museum zijn modellen gebouwd aan de hand van schetsen en ontwerpen die da Vinci heeft getekend. Er staan modellen van een vliegtuig, auto, allerhande mechanismen (met name overbrengingen dmv tandwielen) en... natuurlijk DE fiets. 

Da Vinci heeft al aan het begin van de zestiende eeuw een ontwerp getekend voor een fiets met kettingaandrijving, en dan te bedenken dat het nog 350 jaar zou duren voordat de VťlocipŤde werd uitgevonden, nota bene nog zonder ketting!

De volgende dag beginnen we weer met een ontbijt in een pastecerria. We zijn amper op weg als ik een raar krakend geluid hoor. Wat blijkt, de beugel waar de Agu-stuurtas in hangt is gebroken. De plaatselijke garage annex smederij deelt ons mee dat hij het niet kan lassen, omdat de beugel van aluminium is. Daarvoor moeten we bij een specialist zijn. Die bevindt zich ergens in een buitenwijk van Empoli (15 km). Hij legt ons uit waar zich in Empoli een Lancia garage bevindt, want daar kunnen ze ons de weg verder wijzen naar een bedrijfje dat aluminium kan hard-solderen. 

Zo gezegd, zo gedaan en na een uurtje en Ä 15 is de beugel, zij het enigszins verminkt, weer te gebruiken. Het is weer bloedheet en dat schijnt voorlopig niet te veranderen. We meten vandaag 34 graden in de schaduw en 43 in de zon! We doen dan ook rustig aan en besluiten om de komende dagen, vroeg te starten en de etappes niet te lang te maken. Onze lunchpauze hebben we vandaag in de schaduw in een park gehouden in Montespertoli, 6 dagen geleden hebben we hier koffie gedronken. We zijn geŽindigd op de overvolle camping in Barberino Val d'Elsa: als de glijbaan gebruikt gaat worden, komen de kinderen bij ons in de tent uit!

We hebben vandaag een korte etappe gemaakt. We rijden via Poggibonsi naar camping La Montagnola in Sovicille. Dit dorp ligt een kilometer of 20 ten zuidwesten van Siena. We zijn dan ook van plan om daar morgen (weer) naar toe te gaan. De camping is aardig, we hadden gehoopt op een grasveldje (stond in de beschrijving) om daarop lekker te kunnen liggen lezen. Maar we hebben inmiddels terrasstoeltjes bemachtigd, ook zeer geschikt om in te lezen!

We eten 's avonds uitstekend in een tot restaurant verbouwd kasteel in Sovicille.

Vooral met het oog op de nog steeds voortdurende hittegolf besluiten we voorlopig even niet verder te fietsen, maar enkele rustdagen op te nemen. Dus doen we de volgende dag uitgebreid de was m.b.v. de op de camping aanwezige wasmachine. Aan het eind van de ochtend besluiten we met de bus naar Siena te gaan. De bus vertrekt vanaf de camping en blijkt voorzien te zijn van airco, wat een luxe. Siena is nog steeds erg fraai, vooral het grote plein, de Piazzo del Campo waar de Palio wordt gehouden, en de achteraf straatjes. Ook het uitzicht vanaf de toren van de Duomo Nuovo is magnifiek. De 14e fresco's van Martini en Lorenzetti in het Museo Civico mag je helaas niet fotograferen.

Het centrum van Siena, met Duomo, Campanile en Palio; rechtsonder de ruÔne van San Galgano.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook de volgende dag is nog een rustdag, nou ja rustdag. We besluiten om een fietsdagtocht uit de ANWB-gids  Toscane (Actief&Anders) te maken. Die tocht voert ons naar de dakloze kathedraal (dus ruÔne) van San Galgano. De rit is prachtig, de ruÔne is indrukwekkend en fietsen zonder bagage is heerlijk. 

Als we terugkomen op de camping blijkt het daar flink geregend, gehageld en geonweerd te hebben. Wij hebben onderweg alleen maar donkere wolken gezien en een paar druppels gevoeld.

De volgende dag (vrijdag 21 juni) trekken we weer verder. Het onweer heeft helaas geen verkoeling gebracht, het is nog steeds bloedheet: 34 graden in de schaduw, 43 in de zon! We maken dan ook weer een korte etappe van 57 km tot Asciano.

 

Asciano

 

 

 

Le Crete

 

 

 

De volgende dag richting Pienza komen we in de zogeheten Le Crete, een vreemd landschap met lage leemheuvels die door erosie helemmal kaal zijn. Heel bijzonder. 

We stoppen met het oog op de hitte al vroeg (na 35 km) in San Quirico d'Orcia en nemen onze intrek in Il Garibaldi, een soort pension. En na een frisse douche en de lunch gaan we zonder bagage weer op pad. Eerst naar Pienza, een prachtige stad met veel middeleeuwse gebouwen, en fraaie kleine straatjes. Omdat Pienza heel hoog ligt t.o.v. de omgeving, is de afdaling richting Spedaleto spetterend. We fietsen door naar Bagno Vignoni. 

In plaats van een dorpsplein is hier een warmwaterbron midden in het dorp, een groot bassin van 50 x 30 meter. Heel apart. Daarna dalen we weer af naar San Quirico.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

v.l.nr. Toren in Pienza, terugblik op Spedaleto en de warmwaterbron van Bagno Vignoni

 

 

 

 

Vanwege hitte ook vandaag weer een korte etappe, 36 km naar Castel del Piano. Hier heb ik wat problemen met de campingeigenaar, omdat ik, om op de camping te mogen rondkijken, mijn paspoort moet inleveren. En dat weiger ik. Maar hij is onverbiddelijk, de volgende camping is een eind verderop, en het is warm... Gelukkig blijkt het een hele prettige camping te zijn, met de eigenaar heb ik later ook weer vrede gesloten.

Vandaag (maandag 24 juni) gaan we op pad naar het Lago di Bolsena, waar we een paar echte rustdagen aan het meer willen doorbrengen.

De route voert ons door een prachtige omgeving, via een klim naar Selvia en daarna door Sorano, dat werkelijk prachtig is gelegen in en op de rotsen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het laatste stuk naar Bolsena is heerlijk afdalen. Camping La Pineta in Bolsena valt tegen, druk, nogal ongeorganiseerd (we hadden er kunnen gaan staan zonder dat er iets geregistreerd was en dus zonder te betalen), en tot overmaat van ramp blijkt er door een of ander problema geen warm water te zijn. Van ons voornemen om echt uit te rusten komt dan ook nog even niets: de volgende dag verkassen we naar camping Valdisole, en dat blijkt een hele goede keuze: lekker rustig (nu nog), aan het strand, een plek in de schaduw en de camping is voorzien van een winkel en een bar. Hier kunnen we weer helemaal recupereren, zoals dat in het wielerjargon zo mooi heet. We brengen hier 3 dagen door met lezen, stadje bekijken, aan het strand liggen, zwemmen, luieren, kortom we hebben vakantie! 

 

 

 

 

 

 

(Lago di) Bolsena: een fijne plek om uit te rusten voor man, vrouw en paard

 

 

Naar Inleiding 2002 Toscane Home
 

UmbriŽ

 

algemene informatie

 

bijgewerkt: 07-nov-2012